Stan zadowolenia
"Jeżeli utworzy się mogąca ulec zmianie koneksja pomiędzy sytuacją i odpowiedzią, a pewnej odpowiedzi towarzyszy albo następuje po niej zadowalający stan rzeczy, to siła takiej koneksji ulega wzmocnieniu"2. Inaczej mówiąc, z różnych reakcji na daną sytuację, największe szanse utrwalenia się ma ta, której towarzyszy lub po której występuje stan zadowolenia. Odwrotnie, występujące w analogicznych warunkach niezadowolenie prowadzi do osłabienia siły koneksji. Thorndike zaznacza jednak, iż działanie stanów ujemnych jako sprężyn uczenia się jest słabsze aniżeli działanie satysfakcji. Dla szczura w labiryncie otrzymanie pożywienia jest takim właśnie "zadowalającym stanem rzeczy". Thorndike zdaje sobie sprawę z tego, iż wprowadzenie przezeń tego prawa do mechanizmów uczenia się musi natrafiać na sprzeciwy. Oczywiście w pewnej formie działanie przyjemności i nieprzyjemności jako motywów zapamiętania jest sprawą znaną od dawna i nie poddawaną przez nikogo w wątpliwość.